من و انتظار مولا من و دلتنگی حوزه

درد و دل با شهدا

ای شهدا

برخیزید گویی اینجا همه چیز تمام شده است و انگار نسل جهان دیده دیروز،به خط پایان رسیده است اگر سراغمان

نیایید و کلامی و حرفی بر زبان نیاورید ما هم کم کم باورمان میشود که همه چیز تمام شده است. باورمان میشود که

دیگر رد پایی از شما پیش رویمان نیست،باورمان میشود که ما هم دیگر باید مد ،پرستیژ،آنگارد محاسن، تیپ اداری و

خلاصه همه چیزمان مثل آدم شود اگر شما حرفی نزنید باورمان خواهد شد که امام جلو چشمانمان جرعه جرعه جام

زهر را نوشید و رفت و همگی گفتیم، الحمد الله جنگ خانمان سوزمان تمام شد ای شهدا که جوان مردی فقط در

ذاعقه شما بود ، لحظاتی از خلوت بهشت خارج شوید، زخم ترکش ها را فراموش کنید و از ما دلجویی کنید.

بعد از شما لباس خاکیمان را از تن در آوردند ، اجازه نداریم مثل آن روزها بگوییم التماس دعا به ما آموختند که چگونه

بخوانیم و بنویسیم .

ای شهدا دنیای بی شما و بی امام سخت است ؛ای خوش انصاف ها ،اینجا دیگر با خاموشی بلدوزر های جهاد گران ،

سنگر و خاکریزی که صداقت و درستی را بنا کند یافت نمیشود .

اینجا فانوس ها خاموش است . خیانت به رفیق قاموس و جاویدان و رسیدن به جاه و مقام به بهای خاموشی عزت

نفس است .ای شهدا اینجا دیگر از عروج خبری نیست و همه از برای فنا دست و پا میزنند . دست های ناپاک به هم

گره خورده تا بر نسل جوان امروزی روح بی اعتنایی و دین زدگی را جریان دهد.

دنیای غرب بر دل ها طبل هوس می کوبد و روزگار مردم پر فتنه ای که با زبان دین جویان مراد دنیا و بقا بر قدرت خویش

اند و از تکه تکه شدن پیکر ها نردبان صعود میسازند اگر در برابر مظالمشان کلام حق بگویی به “مسلخ گاه ” هوس و

هوس شان قربانی میشوی و خلاصه اینجا بازار هزار رنگ بی مهری هاست .

اینجا ساکنینش به جرم بی وفایی محکوم اند آری شهدا برای همین است دلمان تنگ شماست از قول ما به امام بگویید

قرارمان این نبود دیگر از شما گفتن از چند شب خاطره فراتر نمیرود گریه و حسرت در فراق شما به جهالت و حواس

پرتی یاد میشود ای شهدا به داد ما برسید اینجا ماندن سخت است در قنوتمان دلتنگی شماست و در سجده هامان

بی تابی فراقتان و در رکوع هامان خمیدگی دوری از شهادت است.

ای شهدا سکوت غربتمان ، درد ناک ترین دردی است که تاب تحمل را از وجودمان زدوده است و ما هرگز به چنین صلح

سبزی فکر نمیکردیم و تنها میدان های سرخ اندیشه مان بود و اینک در قبیله درد از همه کس ما باز مانده ترینیم . به

جرم بی شهادتی ریاضت تدریجی مرگ را منتظریم و در تب و تاب وصل به شما لحظه شماریم و اگر این نباشیم باید

آنقدر بی تفاوت شویم که همه چیزمان فراموشی تفکر امام و خادمبن درگاه مصلحت اندیشان شویم ای شهدا

در روزگار فقر محبت های نگاهمان لبریز از باده التماس به شماست اگر خوب گوش کنید خواهید دانست که دل

شکسته ما بهترین تاری است که در فراقتان شب و روز را مینوازد .

بعد از شما تحمل خیلی چیز ها سخت است به بهانه صبر ما را به سکوت مرگ آوری دعوت میکنند.

گام یابی های دنیا مقدمه فراموشی ذکر خداست و خاتمه اش با لبخند شیطان مأنوس است ای شهدا ما برای شما

صبر میکنیم و لو با فنا و فراموشی مان ای شهدا شما در خلوت دوست خلوت انس یافته اید دستی بر دل های پیر رنج

ما بر آورید

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

اخبار کوتاه روز

1:انتقاد مراجع از وزارت ارشاد

آقایان آیت الله نوری همدانی،مکارم شیرازی و صافی گلپایگانی از عملکرد و مجوزهای اخیر وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی به شدت انتقاد کرد

2:داعش اردن را تهدید کرد

گروه تروریستی داعش تهدید کرد عملیات خود را به امان پایتخت اردن منتقل خواهد کرد.

3:بیانات وزارت ارشاد درباره انتقادهای اخیر

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با صدور بیانیه ای انتقادهای اخیر را جوسازی خواند و اعلام کرد در هیچ یک از حوزه های زیر مجموعه تا کنون مجوزی بر خلاف قوانین کشور و اعتقادات دینی و مذهبی جامعه صادر نشده.

4:اقدام وحشتناک دو نوه به مادر بزرگشان

نوه و فرزندان زن سالخورده هندی که باد چکش به جان این زن افتاده بودند بازداشت شدند.علت این کار به این خاطر بود که فرزندان و نوه های این پیرزن از او میخواستند که خانه ای که از شوهرش به او ارث رسیده بود به آن ها تحویل دهد وقتی او از این کار خودداری کرد آن ها هم قصد جان مادر بزرگ خود را کردند

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

آقای غریبم

یک روز می افتد؛

آن اتفاق خوب را میگویم…

من به افتادنی که بر خاستن اوست ایمان دارم؛

هر لحظه هر روز هر جمعه…

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

مولای غریبم

هر چند کمی فرج تمنا کردیم

آقا ز سر خویش تو را وا کردیم

شرمنده ولی خلاصه تر می گوییم

با واژه انتظار بد تا کردیم

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

مولای غریبم

امروز جمعه نیست…

“اقای" من…

قرار نیست که فقط غروب های"پنجشنبه"تا غروب “جمعه”

سراغت را بگیریم …

قرار نیست فقط “جمعه ها “انتظار “ظهورت “را بکشیم…

آری…

“شنبه “هم میشود از” دوریت “ناله سر داد…

“یکشنبه “هم میشود"انتظارت” را کشید…

“دوشنبه"هم میشود دنبال"گمشده” گشت…

“سه شنبه” هم میشود با “آقا ” درد و دل کرد …

“چهار شنبه” هم میشود به خاطر “آقا “گناه نکرد…

یابن الحسن

دوریت “درد “بی “درمان “است

ای “پسر فاطمه”

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

مولای غریبم

در تقويم انتظار، همه فصل ها از عطر بهاري مهدي (عج) متبرک است.

نوروز منتظران روزي است که از شب نيمه شعبان آغاز مي شود.

انتظار، فاصله اي است ميان دو جمعه: جمعه ولادت و جمعه ظهور.

بهار، همه طراوتش را مديون يک گل است: گل زيباي نرگس.

اگر سختي زمستان غيبت نبود، شوق آمدن بهار عدالت معنا نداشت.

خانه تکاني، رسم قديمي همه منتظران بهار است. بهارِ مهدي (عج) از راه مي رسد، خانه تکاني دل ها را فراموش نکنيم.

بهترين هديه اي که مي توان براي گلدان شکسته قلب منتظران خريد، يک شاخه گل نرگس است.

جمعه ها کافي نيست، هر روز سهمي را به امام زمان(عج) اختصاص بدهيم.

منتظران واقعي به اشک و آه و دعا اکتفا نمي کنند.

نيمه هاي شعبان مي آيند و مي روند، حيف است اگر فقط با نقل و مشکلات و شيريني برگزارش کنيم.

کم لطفي مهمان است بر سرِ سفره بنشيند و صاحبخانه را نشناسد، حتي اگر او را نبيند.

امام زمان (عج) بيشتر از آن به گردن شيعه حق دارند که فقط نيمه هاي شعبان به يادشان بيفتيم.

اگر خورشيد از چشم ما پنهان مانده است، تقصير ابرها نيست، چشمان ما باران نخورده است.

حتي اگر امام از چشم ما غايب باشد، باز هم ما از چشم او غايب نيستيم.

اي کاش روزهاي »غفلات« ما از شب هاي »غيبت« او طولاني تر نبود.

مبادا فقط وقتي همه درها به رويمان بسته شد، درِ خانه امام زمان (عج) را بزنيم.

مکه با همه »صفا«يي که دارد، بي گل روي مهدي (عج) بي»صفا« است.

هر دستي در آرزوي بوسيدن حجرالاسود است، حجرالاسود در آرزوي بوسيدن دست مهدي (عج) است.

منتظرتر از امام زمان (عج) سراغ داريم؟ 1167 سال در انتظار!

دلنشين ترين اشعار در ديوان انتظار، سروده دل سپرده ترين شاعران است، آنها که دل به حضرت مهدي (عج) سپرده اند.

نمازِ هيچ مأمومي بي امام اقامه نمي شود، ما چند رکعت را به امام خويش اقتدا کرده ايم؟

دير و زودش مصلحت است، امّا هيچ عريضه اي بي جواب نمي ماند.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

مولای غریبم

میرسد روزی که بی چون و چرا می بینمت

میرسد روزی که ای شاه وفا می بینمت

عامل وصل من و تو ذوق بارانی بود

میرسد روزی که با حال بکا می بینمت

میرسد روزی که تکیه میدهی بر کعبه و

در کنار خانه ی امن خدا می بینمت

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

زن و رازداری

«17 سال تمام این راز را در سینه‌ام پنهان کردم و با همه سختی‌ها و مشکلاتی که داشتم، لب به اعتراض نگشودم اما دیگر واقعاً از این وضعیت خسته شده‌ام و نمی‌دانم به دخترانم چه جوابی بدهم…»

به گزارش فرجام ، روزنامه خراسان در شماره امروز خود نوشت: زن 38 ساله در حالی که دستکش‌های سفید را از دستش خارج می‌کرد و زخم‌های رقت‌انگیز انگشتانش را به مشاور و مددکار اجتماعی کلانتری الهیه مشهد نشان می‌داد، به بیان مهمترین راز زندگی‌اش پرداخت و گفت: تنها دختر دیپلمه فامیل هستم و دو خواهر کوچک‌تر از خودم دارم. همه دخترهای فامیل هنوز به 15 سالگی نرسیده ازدواج می‌کردند اما من 21 سال داشتم و هنوز در منزل پدرم بودم. این موضوع برای خانواده‌ام به یک فاجعه تبدیل شده بود آن‌ها با نیش و کنایه از من می‌خواستند نزد فالگیر بروم تا شاید بختم باز شود و بتوانم ازدواج کنم.

از سوی دیگر نیز مادرم نگران دو خواهرم بود که به خاطر ازدواج نکردن من در خانه مانده بودند آن روزها من در یک شرکت کار می‌کردم و درآمد خوبی هم داشتم تا این‌که سر و کله اولین خواستگار پیدا شد. خانواده‌ام که ذوق‌زده شده بودند بدون کمترین تحقیقی فقط به خاطر این که دایی او پولدار و سرشناس بود، مرا به عقد «قادر» درآوردند.

من لباس سپید عروس را نه به خاطر آرزوهای خودم بلکه برای هزار دلیلی که خانواده‌ام داشتند، به تن کردم و به این ترتیب تن به ازدواج با قادر دادم اما تنها سه شب از ازدواجمان می‌گذشت که متوجه فاجعه زندگی‌ام شدم. همسرم شب‌ادراری زیادی داشت و آن‌ها این موضوع را از همه پنهان کرده بودند. آن روز قادر جلویم زانو زد و در حالی که دست‌هایم را محکم در دستانش می‌فشرد با التماس از من خواست تا در این باره به کسی چیزی نگویم.

گریه‌ها و التماس‌هایش باعث شد دلم به حالش بسوزد و من هم این موضوع را 17 سال از همه پنهان کردم اما دیگر از این همه شست‌وشو و سختی زندگی خسته شده‌ام همسرم هیچ‌گاه حاضر نمی‌شود برای درمان بیماری‌اش نزد پزشک برود؛ همیشه باید فضای خانه‌ام را با اسپند و خوشبوکننده هوا معطر نگه دارم تا کسی متوجه بوی نامطبوع نشود زخم‌های روی دلم بیشتر از زخم‌های روی دستم است و نمی‌دانم به دو دخترم که بزرگ شده‌اند چه پاسخی بدهم. دیگر چاره‌ای جز طلاق برایم نمانده به همین خاطر تقاضای طلاق دادم.

با راهنمایی‌های مددکار اجتماعی کلانتری، قادر حاضر شد برای درمان بیماری‌اش اقدام کند و بدین ترتیب زن جوان نیز دادخواست طلاقش را پس گرفت.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.